Veiligheid klinkt zo logisch, het is alleen niet iets wat direct geregeld is - ook wij zijn pas op het laatst bezig met de middelen. Noodzakelijk, want als je met zijn tweetjes op het water zit kan ieder klein risico groot en levensgevaarlijk worden.

We wilden een paar 'primaire' veiligheidsmiddelen

- brandblussers
- een reddingsgordel ('Rescue-sling')
- een hoefijzer-reddingsboei
- automatische reddingsvesten
- twee loopbanden voor langs het gangboord.

Daarnaast overwegen we de aanschaf van een reddingsvlot.

Brandblussers

We hebben gekozen voor 3 ABC brandblussers van ieder 1 kg. Eén bij de kombuis, een ander in de kajuit en een derde in de bakskist. Ik ben er wel achter waarom deze standaard niet gemonteerd of geleverd worden... er is eigenlijk geen mooie plek voor te vinden! Dit zijn de meest handige plekken geworden. De blusser voor in de boot zit wat weggestopt (in een bak) maar is dan ook vooral bedoeld als reserve.

Op de brandstoftank (met tie-rips, gaatjes boren is toch wat knullig)		In de slaapkamer, om de hoek bij het kombuis. Deze hangt het meest in het zicht.		Bij de watertank voor in het schip.

Reddingsgordel

Wanneer iemand te water willen we het zo makkelijk mogelijk hebben bij het weer opvissen van de drenkeling. Het op dat moment in de hand houden van het schip, evt. starten van de motor enz. zullen al genoeg aandacht van de redder (of redster) eisen. Een Rescue Sling zien we als ideale oplossing. Hangend aan de reling, bestaande uit een gordel en 40 meter lange lijn op een katrol is deze altijd voor het grijpen. De lijn rolt vanzelf uit wanneer de gordel overboord wordt gegooid. Eenvoudig om de drenkeling heen varen en deze hoeft alleen nog ingehaald te worden. Tenminste.. dat staat in de beschijving ;-) Plastimo levert een dergelijk produkt.

Reddingsboei

Altijd handig en noodzakelijk. We zijn nog even op zoek geweest naar een manier om het ding op zodanige wijze vast te zetten dat we hem ook weer snel los konden krijgen - want anders heeft het natuurlijk nog weinig zin... De beugel waar de boei op kan is breder dan de boei, dus een zeilbindertje heeft uitkomst geboden.

Automatische reddingsvesten

We hebben al standaard 4 reddingsvesten van Secumar aan boord, van die mooie oranje waar je je absoluut niet meer in kunt bewegen. Die bewaren we voor de visite, we willen graag zelf wat meer bewegen aan boord en tevens de mogelijkheid hebben om ons aan te lijnen. We hebben verschillende merken gezien en gepast - met name het grote prijsverschil viel ons op. Dit lijkt te zitten in het verschil in opblaasmechanisme en de gebruikte materialen. Secumar heeft de vesten die we zoeken 'Survival' - degelijk en betrouwbaar, in de juiste kleur (jaja, ook belangrijk) en zowel in 150N als 275N. Monique kiest voor de 150N variant, Richard voor de 275N versie (de kans dat hij overboord gaat is groter hihihi)

Loopbanden

Om onszelf te kunnen zekeren hebben we loopbanden over het gangboord lopen. Deze zijn 8 meter lang en passen tussen de scepterpotten en de boeg.

Reddingsvlotten

Er zijn gelukkig nog geen situaties geweest waar we een reddingsvlot nodig zouden moeten hebben. We varen tot nu toe vooral op de Nederlandse binnenwateren, van het Hollandsch Diep tot het IJsselmeer. Daar we het onheil ook niet opzoeken is er geen noodzaak tot het aanschaffen van een reddingsvlot. Er is echter wel wat veranderd: Floor is bij ons en we willen de komende jaren groter water opzoeken. Mede hierom en gezien de leerschool die we hebben gehad tijdens de indoor training  zal de volgende grote aanschaf (naast het liggeld ;-) wel een reddingsvlot worden.

De indoor training hebben we in september 2003 gevolgd bij het MTC (Martitiem Trainings Centrum) via de Nederlandse Vereniging van Toerzeilers (NVVT, www.toerzeilers.nl). Zeer leerzaam en vermoeiend -
alle aspecten van het overleven en gered worden op groot water zijn (in het kort) aan de orde gekomen. Dit alles in de praktijk waarbij in het trainingscentrum erg slecht weer gesimuleerd kan worden, incl. golfslag en storm. Klik hier voor foto's en een verslag . Voor ons een confrontatie met wat er tijdens slecht weer allemaal kan gebeuren en de noodzaak om op elkaar ingespeeld te zijn.

Reddingsvlotten zijn er in allerlei soorten en maten, ik beperk me even tot de reddingsvlotten die te gebruiken zijn op een zeiljacht. De beperkte ruimte op een schip laat het niet toe een complete reddingsboot aan je
spiegel te hangen, daarom zijn (naar mijn weten) alle reddingsvlotten opblaasbaar. Verder gaat de vergelijking op met de auto-industrie - met vrijwel ieder vlot kun je van A naar B en is er veel verschil tussen een Fiat 127 en een Jaguar X-type. De fabrikanten zien vooral verschil in de plek waar je het vlot zou willen gebruiken. 'Antlantic', 'Offshore', 'Coastal' en 'Coastline' zijn hierin veel gebruikte typename. De uitrusting is per gebruiksgebied verschillend en daar waar het water ruimer is, worden de vlotten uitgebreider. Vrijwel alle vlotten worden via gas-geactiveerde ontstekingen automatisch gevuld met lucht (Co2 en/of stikstof)  op het moment dat deze in het water wordt geworpen. Meestal wordt het opblaasmechanisme in werking gesteld middels het koord waarmee het vlot aan het schip vast zit. De vlotten zijn dubbelwandig, hebben waterankers om niet te ver af te drijven en hebben soms een opblaasbaar dak. Ze zijn voorzien van de noodzakelijke reddingsmiddelen, afhankelijk van het gebied waarin ze mogelijk gebruikt worden.  Verder zijn ze verkrijgbaar vanaf 4 personen en zijn leverbaar in een tas of in een container. De container wordt meestal op het dek gemonteerd. Merken: o.a. Plastimo, Duarry, Lalizas en RFD. Zie als voorbeeld: www.plastimo.com  Verschillende organisaties hebben kwaliteitseisen gesteld: de  RORC, ORC, IOR, USYRU, AYF, NSI en NAVO-AQQP1.

Noodzakelijk om te overleven

Noodzaak tot overleven: warmte, drinken en voeding. Daarnaast natuurlijk het trekken van aandacht! Vrijwel alle reddingsvlotten houden, afhankelijk van het gebruiksgebied, rekening met de kou middels bijvoorbeeld dubbele bodems voor de isolatie, hoosbekers voor het verwijderen van water in het vlot, lijnen om het vlot overeind te trekken, wat gereedschap om reparaties te doen, EHBO spulletjes, soms een harpoengeweer om de haaien te doden - of om vis te vangen ;-) en tabletten waarmee van zout water zoet water gemaakt kan worden. Het trekken van aandacht kan middels meegeleverde vuurpeilen of het  uitzenden van een alarmsignaal (via een handmarifoon of een zg Epirb, dit apparaat kan signalen versturen via satelieten). Als de benodigde
accessoires niet in het reddingsvlot verpakt zitten is het handig om in ieder geval een waterdichte ton klaar te zetten met de noodzakelijke middelen. Mogelijke overige accessoires: o.a. een drijfanker, opvang voor regenwater, pomp, zaklamp,werpring, peddels,  zeeziektepillen, drijvend mes en een spons.
 

Procedure bij van boord gaan

Als het niet meer mogelijk is om op het schip te blijven - het schip is nog
steeds het veiligste redmiddel zolang het niet zinkt - probeert men eerst
via de normale Marifoon en evt. de DSC radio (digitale zender/ontvanger) een laatste noodoproep uit te zenden. Je weet wel, dat Mayday, Mayday. Dan gooit men het reddingsvlot in het water met een gezekerde lijn. Door het uitwerpen van het reddingsvlot wordt via de zekeringslijn het vlot opgeblazen. Alle noodzakelijke spulletjes worden meegenomen en men gaat zo snel mogelijk bij het schip vandaan. Deze heeft tenslotte scherpe delen die het reddingsvlot kunnen beschadigen. Daarna is het wachten.....

Electronica en veiligheid

Er is veel standaardisatie op het gebied van het uitwisselen van electronische berichten waardoor het voor meer zeilers betaalbaar wordt om berichten te ontvangen en te verzenden. Het eerste is enorm belangrijk omdat je als schipper verplicht bent iemand te redden - hoe meer schippers in de buurt, hoe groter de kans op overleven!